de Agapornis als huisdier   
   

De Agapornis is een ideaal huisdier en men kan er over het algemeen ook heel goed mee kweken.
Ze worden tussen de 10 en 15 jaar oud.
Ze kunnen heel tam worden en men hoeft daar nog niet eens zoveel moeite voor te doen.
Een agapornis kan je best goed alleen houden mits je er veel tijd aan spendeert. Idealer is het om ze als koppeltje te houden!
Is men normaal tijdens werkdagen ruim 8 uur van huis en er is gedurende die tijd niemand die aandacht besteedt aan de agapornis dan is het echt beter om er een tweede agapornis naast te zetten.

Veelal worden deze dwergpapegaaien in paren gehouden, ze binden zich zeer sterk aan hun partner en worden niet voor niets in Amerika "Love Birds" en in Duitsland "Unzertrennlichen" genoemd.

Zet men meerdere agapornissen tezamen dan is het wijs een even aantal te nemen omdat de agapornis een partner zoekt waar hij/zij de halve dag mee zit te smoezen. Men krijgt bij een oneven aantal gegarandeerd problemen.

Agapornissen kunnen flink agressief naar elkaar doen, zelfs zo erg dat er soms doden bij vallen.
Ook levert de agapornis vaak problemen op als je ze bij andere kromsnavels zet.
De agapornis schroomt er zich niet voor om zelfs grote kromsnavels aan te vallen.
Toch heb ik regelmatig combinaties gezien van agapornissen met andere vogels, zelf hebben wij een agapornis en die kan het prima vinden met een van onze grijze roodstaarten, ze zitten zelfs regelmatig te snavelen. Zo ken ik ook een agapornis en die is beste maatjes met een parkiet.
Aga's op eieren kunnen het echte duivels zijn, maar ja zowat alle kromsnavels verdedigen hun nestje.

Tam maken:
Tam maken gaat het makkelijkst bij heel jonge agapornissen. Maar ook oudere agapornissen kan men heel goed tam maken.
Heeft men twee agapornissen in een kooi zitten dan krijgt je die ook best wel tam... lees "dagboek Harrie en Henriėtte"
De beste resultaten krijgt je door dan met elke aga apart in een andere ruimte te trainen.
Zelf kortwiek ik eerst de agapornis en rond het puntje van de snavel met een zachte vijl wat af.
Het kortwieken omdat de vogel daardoor wat afhankelijker wordt en bovendien wordt er heel wat stress voorkomen bij het vangen.
Snavel wat vijlen heeft het grote voordeel dat ik daardoor flink wat pleisters bespaar en ik het bijten volledig kan negeren.
Lukt het je dat bijten volledig te negeren dan heeft de aga al snel door dat bijten geen effect geeft en zal hij het snel laten.

Trainen:
De agapornis is best een bewegelijk diertje, dus je zal er beslist wel wat moeite voor moeten doen, maar met liefde, geduld en de juiste trainingsmethode kan je de aga heel wat kunstjes en truckjes leren. 
Elders op deze site wordt er uitgebreid ingegaan op het tam maken en trainen van kromsnavels.

Praten:
Soms komt het voor dat de agapornis verstaanbare woordjes spreekt, maar in de meeste gevallen komt het niet verder als het brabbelen van wat onverstaanbare woordjes.
De aga is zeker niet een van de stilste soorten papegaaien.

Scheiden:
Wanneer je een koppeltje agaponissen hebt die het goed met elkaar kan vinden zou een eventuele scheiding van de vogels, om welke reden dan ook, soms wel eens tot ernstige problemen kunnen leiden.
In sommige gevallen is het zelfs voorgekomen dat de overgebleven partner, die verder solitair gehouden werd, zo intens rouwt om het verlies van de partner dat deze binnen korte tijd kwam te overlijden.
Belangrijk is het om bij een eventuele scheiding van een koppeltje extra aandacht aan de vogel(s) te besteden.
Het meest ideale is natuurlijk om de vogel snel weer van een nieuwe partner te voorzien, maar wil je de vogel solitair houden is het raadzaam om, zeker de eerste tijd, extra intensief met de vogel bezig te zijn.



 

 


agapornis