infopagina:       om terug te keren sluit deze pagina af (klik kruis rechtsboven)
 
 

schreeuwen - contactschreeuw:    

 

Steeds wanneer de papegaaienverzorger uit het zicht van de papegaai verdwijnt begint de vogel te schreeuwen.
Dat schreeuwen houdt aldoor aan tot de verzorger weer binnen zichtbereik van de vogel is.
Soms is het zelfs nog erger en stopt de kromsnavel pas met schreeuwen op het moment dat de verzorger direct contact maakt met de vogel.

Veel papegaaienliefhebbers worden met dit probleem geconfronteerd.
Ze weten vaak niet hoe het ontstaan is en ze weten al helemaal niet hoe ze de papegaai dit gedrag af kunnen leren.
Van alles wordt er geprobeerd en het lukt maar niet de vogel stil te krijgen.
Vaak is dan het eindresultaat dat de vogel inclusief kooi voortaan maar op de gang moet verblijven of dat gedurende de helft van de dag de kooi van de papegaai wordt afgedekt met een doek.
Ook komt het voor dat de lol ervan af is en de aanvankelijk oh zo lieve papegaai maar naar een ander adres verhuist.

Meer inzicht in de natuurlijke levenswijze van papegaai in het wild zal zeker meer duidelijkheid brengen over de oorzaak van dat 'geschreeuw'.

Waarom schreeuwt de papegaai?

Hier een uitleg over de vermoedelijke reden van dit 'schreeuwgedrag'.
Daarvoor kijken we eerst eens naar de kromsnavels die in de vrije natuur leven.
De papegaai in het wild is een gezelschapsdier die vaak binnen een flock (groep soortgenoten), samen met zijn/haar partner leeft.
Vrijwel alles wat de vogel doet wordt gezamenlijk met de partner gedaan.
Zodra de partner uit het zicht is zal de vogel, geheel instinctief, regelmatig een contactschreeuw van zich geven.
Deze schreeuw wordt in de meeste gevallen vrijwel direct door de partner beantwoord met een soortgelijk geluid.
Op die manier weet de kromsnavel dat de partner nog steeds in de buurt is en de vogel is daarmee voor even gerust gesteld.
Krijgt de papegaai geen antwoord dan zal deze de contactschreeuw vaker en wellicht ook luider herhalen, meestal net zolang totdat de partner weer reageert.
Met andere woorden.... de contactschreeuw is een volledig natuurlijke en normale gedragsuiting.
Daarnaast mogen de in het wild levende vogels volop kabaal maken, er is niemand die het hen verbiedt en geloof het maar, deze vogels maken gezamenlijk flink wat kabaal.

De contactschreeuw van de tamme vogel:
De kromsnavel in gevangenschap heeft bij de geboorte dezelfde instincten meegekregen als de soortgenoten in het wild.
Wordt de vogel solitair (alleen) gehouden dan heeft deze geen soortgenoot als partner en bij gebrek aan beters is de kans groot dat de papegaai een bepaalde persoon als partner gaat beschouwen.
Vaak is de surrogaatpartner diegene die zich het meest intensief met de vogel bezighoudt.
Het spreekt voor zich dat de papegaai, zodra de alternatieve partner uit het zicht is, geheel instinctief, ook deze contactschreeuw geeft.
Reageert betreffende persoon en schenkt deze de papegaai aandacht dan zal de vogel voorlopig wel weer even rustig zijn.
En daar.... daar gaat het al fout!

We hebben hier dus al drie relevante eigenschappen van de papegaai vastgesteld:
1) de papegaai is van origine een lawaaimakend dier
2) de papegaai laat instinctief een contactschreeuw horen
3) de papegaai is een gezelschapsdier en heeft een sterke behoefte aan een partner

Domesticeren:
Veel huisdieren domesticeren zich in de loop van de generaties en passen zich aan op de door de mens gemaakte omstandigheden.
De kip, het varken en de hond zijn heel duidelijke voorbeelden van gedomesticeerde huisdieren.
De oerinstincten van deze dieren zijn voor een groot deel verdwenen en ze kunnen nauwelijks nog overleven zonder directe hulp van de mens.
Bij de papegaai is dat niet het geval. De papegaai laat zich niet zomaar domesticeren.
Bovendien zitten er nog niet zoveel generaties tussen de huidige huiskamerpapegaai en haar in het wild levende voorouders.
Een groot deel van die oorspronkelijke instincten zijn bij de kromsnavels gewoon nog aanwezig.
Sommige instincten zijn heel duidelijk waar te nemen andere instincten zijn passief aanwezig zijn en hoeven alleen maar opgeroepen te worden.
Vaak is er maar heel weinig nodig om bij de papegaai deze passief aanwezige instincten op te roepen of te stimuleren.
De contactschreeuw is zo'n instinctmatige vorm van gedrag.

Opvoeding van de jonge papegaai in gevangenschap:
Door een gerichte opvoeding kunnen bepaalde instinctmatige gedragingen enigszins onderdrukt worden.
Het is raadzaam om jonge papegaaien, die bestemd zijn om als huisdier gehouden te worden, een gepaste opvoeding te geven.
De papegaaieneigenaar is meestal zelf verantwoordelijk voor deze opvoeding.
Een belangrijk onderdeel binnen de opvoeding van de papegaai is om bepaalde instinctmatige gedragingen te onderdrukken. Bijvoorbeeld de instinctieve angst voor bepaalde "predators", de mens, dient onderdrukt te worden. Zo ook de contactschreeuw.
Hoe?
Bij de contactschreeuw eigenlijk heel eenvoudig.....
Reageer vanaf het begin totaal niet op de contactschreeuw of alles wat maar op de contactschreeuw lijkt.
Of misschien zelfs nog beter.... geef een tegenovergestelde reactie.
Laat de vogel de contactschreeuw horen ga dan gelijk uit het zicht van de vogel en kom pas dan weer in het zicht wanneer de vogel langere tijd rustig is geweest.
Leer de vogel dat schreeuwen altijd leidt tot 'genegeerd worden'.
En wanneer je dan toch aan het opvoeden bent.... leer de vogel ook van het begin af aan dat deze regelmatig alleen moet kunnen zijn.
Plaats de vogel gerust voor een tijd in een andere kamer of laat de vogel bewust een langere tijd alleen.
Het beste resultaat krijg je wanneer je nooit en dan ook werkelijk echt nooit reageert op de contactschreeuw van de vogel.
Wanneer je van het begin af aan op deze manier met de vogel bezig bent is de kans groot dat de vogel zelden gebruik zal maken van de contactschreeuw. Voorkomen is beter dan genezen!

Veel, héél veel mensen maken de enorme fout om wel te reageren op de contactschreeuw van de vogel.
Vaak hoeven de jonge vogels maar even te piepen en baasje staat al klaar, met als resultaat dat je daarmee de vogel juist stimuleert om te schreeuwen.

Heropvoeden:
Is de papegaai verziekt en heeft deze eenmaal geleerd dat schreeuwen aandacht en contact met de verzorger oplevert dan staat je een flinke klus te wachten.
Het is totaal niet moeilijk de vogel het schreeuwen aan te leren maar het is vaak ontzettend moeilijk om de vogel het schreeuwen weer af te leren.
De vogel heeft heel snel door dat wanneer deze schreeuwt er een reactie op komst is.
Wat voor een reactie het ook is, dat maakt de vogel niet uit zolang deze maar aandacht krijgt.
Wordt er niet direct op een schreeuw gereageerd dan leert de vogel ook heel snel dat harder, vaker en langer schreeuwen meestal wel tot het gewenste resultaat leidt. Krijgt de vogel dankzij het schreeuwen uiteindelijk toch de gewenste aandacht dan is voor de vogel wederom bewezen dat schreeuwen zin heeft.

Binnen het hoofdstuk "gedrag" worden een aantal "gedragsproblemen" besproken waaronder ook onderwerp "schreeuwen" uitgebreid wordt behandeld.
Lees dat alles eens goed door, daar vind je namelijk een aantal handige tips om deze lastige klus te klaren.

Wat wel mag en moet:
Het is zeker op zijn plaats om binnen dit kader volgende nog op te merken:
Zoals reeds eerder vastgesteld is, de papegaai maakt van nature geluid.
Geef jouw papegaai ook de ruimte om zo nu en dan van zich te laten horen.
De vogel is een individu met een eigen wil, met eigen behoeftes en eigen gevoelens.

Er zit geen aan/uit-knopje op jouw papegaai..... Respecteer dat!


Wanneer je de vogel melodietjes leert fluiten en/of leert praten is de kans groot dat de vogel veel minder vaak de oorspronkelijk, voor de mens vaak irritante, oergeluiden laat horen maar daarvoor in de plaats het geleerde ten gehore brengt.

Voor een snelle toegang kan je in het "trefwoordenregister" jouw onderwerp van interesse aanklikken.

 

 

gerelateerde onderwerpen:

"herrie, zelf schuld"
"gedragsproblemen"