gedrag - gedragsproblemen: jaloerse papegaai

 

de jaloerse papegaai

 

Jaloersheid is een verschijnsel dat zeker niet alleen menselijk is.
Bij papegaaien komt jaloersheid zeker ook voor!
Over het algemeen heeft de volwassen papegaai in het wild een monogame verhouding met één partner.
Gedurende een groot gedeelte van het jaar leeft de papegaai samen met de partner in een grotere groep papegaaien (flock).
Binnen die groep heeft de papegaai uitsluitend een intense relatie met de eigen partner. De papegaai zal een al te grote interesse voor zijn/haar partner door andere soortgenoten zeker niet tolereren. Zo ook zal de papegaai het niet accepteren wanneer zijn/haar partner teveel interesse voor een soortgenoot toont.
In eerste instantie maakt de jaloerse partner dat kenbaar door geluid en lichaamstaal, mocht dat niet tot het gewenste resultaat leiden zal de papegaai mogelijk eens flink bijten.
Ook is het mogelijk dat de jaloerse papegaai de eigen partner eens met een knauw corrigeert.

Bij de papegaai in gevangenschap gaat eigenlijk hetzelfde verhaal op.
Alleen kan in dat geval de papegaai bijvoorbeeld de verzorger als een soort partner zien.
Heeft de verzorger in het bijzijn van de papegaai teveel aandacht voor een ander dier of persoon dan zou er weleens een protestreactie kunnen komen.
De papegaai kan in dat geval verschillend reageren.
Het is mogelijk dat de papegaai de verzorger (partner) corrigeert, het kan ook zijn dat de papegaai de indringers probeert te corrigeren.

Wanneer de papegaai een soortgenoot als partner heeft dan hoort de verzorger misschien wel bij de flock maar wanneer deze teveel aandacht heeft voor de partner van de papegaai dan kan dat ook weleens vervelend uitpakken.

Het spreekt voor zich dat gedurende de broedse periode andere normen gelden!
Tijdens de broedse periode kan de papegaai nogal eens fel reageren en is het zeker verstandig de lichaamstaal van de vogel correct te interpreteren.
Het gedrag van de vogel wordt tijdens de broedse periode hoofdzakelijk door een veranderde hormoonhuishouding beïnvloed.
Het beste kan je dan maar afwachten tot alles weer genormaliseerd is.

Met bovenstaande wetenschap is het misschien verstandig om jezelf af te vragen hoe hecht jouw relatie met je papegaai eigenlijk wel zou mogen zijn.
Een heel hechte relatie heeft natuurlijk een aantal voordelen maar onderschat de mogelijke nadelen niet.
Je zou het toch niet fijn vinden dat jouw papegaai niemand, geen mens en geen dier, meer in jouw directe nabijheid duldt en dat je continue op moet letten of niet iemand gebeten gaat worden. 

Door erop te trainen is het zonder meer mogelijk van jouw huiskamerpapegaai een soort allemansvriendje te maken.
Bij "eenkennigheid" vind je een manier van aanpak.



 

 

     
gedragsproblemen